نیازها و زمان خود را در فضای مجازی مدیریت کنیم

[ad_1]

در دنیای رسانه های امروزی، مردم از لحظه بیدار شدن تا زمانی که دوباره به خواب می روند در معرض بمباران اطلاعات مجازی قرار دارند، به همین دلیل است که برخی از افراد امروز به افرادی با محاسبات الکترونیکی و دوستی های مجازی تبدیل شده اند. افرادی که نه تنها اعضای خانواده خود را فراموش کردند بلکه در دریای پهناور مجازی غرق شدند.

به گزارش ایسنا، روزنامه «جوان» در ادامه نوشت: در حالی که قبل از ظهور شبکه های اجتماعی، خانواده نقش مهمی در اجتماعی شدن فرد داشت، اما امروزه ارتباط مردم در سراسر جهان با گسترش شبکه های اجتماعی مانند همانطور که واتس اپ، اینستاگرام، تلگرام، وایبر، یوتیوب و وی چت به طور غیرقابل تصوری رشد کرده اند، اما جامعه شناسان، روانشناسان و رفتارشناسان معتقدند که کاربران شبکه های اجتماعی این روزها تنهاتر و کمی خودشیفته تر از همیشه هستند؛ افرادی که فقط در شبکه های اجتماعی حضور دارند، افسردگی! ناامیدی و انزوای فزاینده در کنار حضور روزافزون فضای مجازی، کاربران را به نوعی اعتیاد به اینترنت تبدیل کرده است، اما به دلیل کارکردهای متعدد اینترنت و فضای مجازی، دیگر امکان حذف آن از زندگی وجود ندارد، بنابراین باید این کار را انجام داد. اداره می شود.

تحقیقات و بررسی های زیادی در این راستا انجام شده است و یافته های محققان پیامدهای منفی متعدد شبکه های اجتماعی و فضای مجازی را برای افرادی که بیش از حد کار می کنند و درگیر این فضاها هستند، آشکار کرده است. بر اساس تحقیقات انجام شده مواردی مانند تغییرات شدید سبک زندگی و شیوه زندگی برای صرف زمان بیشتر برای بانوج، بی توجهی به ورزش و کاهش فعالیت بدنی پس از ورزش، بی توجهی و بی توجهی به سلامت فردی و جسمی، خواب نامنظم، فراموشی دید و عیادت و آشتی رحم و به تبع آن از دست دادن معاشرت و در نتیجه از دست دادن دوستان و اقوام، بی توجهی به اعضای خانواده و تک تک افراد، بی نظمی، بی توجهی و بی توجهی به مسئولیت های شغلی و شخصی می تواند از پیامدهای گرفتار شدن در شبکه ها و فضاهای اجتماعی مختلف باشد. . رهایی از این مشکل دو راه حل ساده دارد. اولین مورد مدیریت نیاز است.

مدیریت نیازها از منظر روانشناسی یعنی رفتن به فضای مجازی و شبکه های اجتماعی بر اساس نیازهای شخصی و شغلی. دوم مدیریت زمان است، یعنی می توانیم بر اساس سبک زندگی خود، نوع، کیفیت، زمان و زمان صرف شده در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی را کنترل کنیم.

اما وقتی کلمه شبکه های اجتماعی را می شنویم، بسیاری از ما به شبکه های ارتباطی و دوستیابی مختلف فکر می کنیم، اما کارکرد و کاربرد این شبکه ها گسترده تر از این حرفه ها است، به عنوان مثال می توان به شبکه های اجتماعی کامل، یعنی پلتفرم هایی اشاره کرد که کمک آنها می توانند عکس، فیلم، متن، موسیقی و سایر رسانه ها را با دیگران در این شبکه به اشتراک بگذارند. ما حتی می توانیم گروه های مختلفی را در این شبکه ها تشکیل دهیم و با سایر افراد اطراف خود تعامل داشته باشیم.

شبکه های اجتماعی حتی می توانند محلی برای تبادل و انتقال مطالب و اطلاعات آموزشی و آموزنده باشند، اما نکته مهم این است که با شناخت و درک بهتر از پتانسیل هر ابزاری می توان از آن استفاده بهتری کرد. از آنجایی که وجود وسیله ارتباطی همواره مورد توجه مردم بوده است، با توجه به سبک زندگی کنونی، شبکه های اجتماعی می توانند ابزار یا وسیله ای مطلوب برای این موارد باشند. شبکه های اجتماعی حتی می توانند به نسل کنونی به ویژه کودکان و نوجوانان در زمینه های مختلف آموزشی و یادگیری کمک کنند. شبکه های اجتماعی را می توان برای یادگیری و آموزش تعداد زیادی از کودکان و نوجوانان در جامعه امروزی مورد استفاده و کاوش قرار داد، اما نمی توان از حضور مستمر کودکان، نوجوانان و جوانان در این شبکه های اجتماعی و فضای مجازی مختلف غافل شد. اثرات مثبت و منفی مختلف بر سبک زندگی و زمینه آنها. ایجاد برخی فرصت های آموزشی و آموزشی و ارتباطی از موارد مثبت، مفید و مثمر ثمر چنین فضاهایی است، اما حضور در این فضاها احتمال آسیب های خانوادگی و اجتماعی را نیز به همراه دارد.

امروزه خانواده ها و جوامع ما به شدت از واتس اپ، تلگرام و اینستاگرام رنج می برند و جوانان و نوجوانان ما بیشتر و بیشتر اوقات فراغت خود را صرف گشت و گذار در فضای مجازی در جستجوی سبک می کنند. زندگی آنها اعم از رفتار، گفتار، تفکر، نگرش، اهداف، عقاید و دیدگاه هایشان تحت تأثیر شبکه های اجتماعی مجازی بسیار تغییر کرده است و خلاقیت کودکان و نوجوانان نسل جدید آنها را به سمتی صمیمی تر و دوستانه تر سوق می دهد. ارتباط با اقوام و دوستان حاضر در این شبکه ها. نکته مهم این است که این اتفاقات زمانی برای کودکان و نوجوانان جامعه ما رخ می دهد که والدین و اعضای خانواده آنها به سواد رسانه ای مجهز شده و موظف به افزایش و ارتقای آن هستند.

یادآوری این نکته ضروری است که فرزندان امروز، بزرگ‌سالان و سازندگان آینده جامعه هستند و یکی از مهم‌ترین و اساسی‌ترین مؤلفه‌های شخصیت و منش آینده آنها، خانواده و روابط درونی والدین است. والدین نقش بی بدیل و حساسی نسبت به فرزندان خود دارند و هرگونه رفتار و واکنش آنها نسبت به فرزندان به دلیل الگوبرداری از والدین، در شکل گیری نگرش و شخصیت فرزندان مؤثر است. اگر والدین خواهان اطاعت، مسئولیت پذیری، تحصیلات عالی، احترام و پیشگیری از انحراف از فرزندان خود هستند و می خواهند با فرزندان خود ارتباط صمیمانه داشته باشند، لازم است نگرش، بینش، بصیرت و دانش و وجدان خود را در زمینه های مختلف تربیتی و اخلاقی داشته باشند. • افزایش دهند تا بتوانند خانواده های متعادل و خانه های امن و سالم برای خود و فرزندانشان بسازند. طبق گفته دکتر هیم جی گینات، روانشناس، ارزش ها از طریق هویت کودکان آموخته می شود و بخشی از وجود آنهاست و این الگوی ارزش ها در طول سال ها تکامل می یابد و با اعضای خانواده و اعضای جامعه همزیستی می کند.

انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.